backpacker

คิดถึง นิน่า ที่สุดในโลก

 

แงๆๆๆ

ไม่ใช่เรื่องของชั้น หรอกนะ

แต่เป็น น้องคนนึง

เค้าไปซื้อ ตู้เย็นที่เทสโก้ โลตัส

ช่วงเช้า มีพนักงานโทรมา บอกว่าจะเข้ามาส่งของ

นัดส่งของวันนี้ ช่วงเวลา สิบโมง ถึง บ่ายสองโมง

น้องคนนั้นเลยบอกว่าอย่ามาเกินเที่ยงนะ เพราะ ต้องทำงาน

เวลาผ่านไป เที่ยงก็แล้วบ่ายโมงก็แล้ว

พอถึง บ่ายสอง น้องคนนั้นยังไม่ได้รับโทรศัพท์ จากพนักงานที่มาส่งของเลย

น้องคนนนั้น เลยตัดสินใจ โทรไปถามดู ว่า มีการเลื่อน ... รึอย่างไร

ปรากฏว่า เจ้าหน้าที่โทรเช็คตอบกลับมา ว่าส่งของแล้วนะคะ

รถออกไปตั้งแต่ สิบโมง แล้ว มีคนเซ็นต์ รับของแล้วเนี่ย

อ้าวว...(ใครรับ ตุ้เยน กุง่ะ ...) ไม่เห็นมีใครโทรมาเลย(ปกติ ถ้ามาส่งของก็ต้องโทรหาเราก่อนสิ จริงมั้ย)

ทันใดนั้น เจ้าพนักงานก็ บอกว่าขอตรวจสอบอิกที

น้องคนนั้น ก็ไม่รอ ช้าโทรศัพท์ไปหา คนส่งของที่โทร มาเมื่อเช้า

เอ่อ .. ใช่พนักงานส่งของจากโลตัส รึเปล่าคะ

ครับ..ใช่ครับ

จะมาส่งของตอนไหนคะ นี่เลยเวลา นัดแล้วนะคะ

ผม เอาของไปส่งแล้วครับ มีคนเซนต์รับแทนแล้วเนี่ย

อ้าว .. คุณไปให้คนอื่นเซ็นต์ รับได้ ยังไง มาส่งของ ทำไมไม่โทรหาชั้นล่ะ

ทำยังงี้ ได้ยังไง ถ้าของหายใครจะรับผิดชอบ

แล้วของมันหายรึป่าวล่ะครับ (พุดออกมาได้ไงวะคำเนี่ย)

ก็ไม่หาย แต่คุณทำไม่ถุก คุณให้ใครที่ไหนก็ไม่รู้ รับของไปง่ายๆ

ของราคาไม่ใช่ ร้อยสองร้อยนะคุณ ทำไมมักง่ายแบบนี้......บลาาาๆๆ

ว่าเสร็จ น้องคนนั้นไม่รอช้า รีบกลับไปดูที่หอพักว่ามี ตู้เย็นมาส่งไหม

ปรากฏว่า มี ตู้เย็นตั้งอยู่ ตรงทางเดินก่อนถึงบันได

แ-่งเอ้ย นี่ถ้าใครเข็นเข้าห้องไป ทำไงเนี่ย (น้องคนนั้นอยุ่หอพักน่ะ)

พอไปเห็น ตู้เย็นในสภาพนั้น น้องเค้าเลยโทรกลับไปต่อว่าที่ สำนักงาน บริการของเทสโก้ โลตัส

ว่า พนักงานส่งของ ทำแบบนี้ ๆๆๆๆ นะ สรุปคือ ไม่พอใจในบริการ โ ค ร ต ชุ่ ย

 

 

เจ้าแมวน้อยๆ ของชั้นชื่อ ดาวเรือง

ทำไงดี ....

มันทำให้ชั้น กระสับกระส่าย เวลาบ่ายสามกว่าๆ

ไม่เป็นอัน ทำอะไร เดินไปมา จิตใจ ว้าวุ่น

เวลาผ่านไป แต่ละวินาที ทำเอาหัวใจชั้นเต้นแรง

พอถึงเวลานั้น บางครั้งมันทำ ให้ชั้นมีความสุขมาก(คุณไม่รู้หรอกว่า เวลาถูกหวยน่ะ มันเยี่ยมยอดแค่ไหน หุหุหุ)

ชั้น ยิ้มกว้าง ให้กับทุกคนที่เดิน ผ่านไปมา หน้าแดงราวกับว่า ชั้นกำลังอาย

ความสุขมันล้น มาจากไหนไม่รู้ (อิอิอิ จริงๆนะ) ชั้นเดินรอบห้องด้วยความแช่มชื่น  อย่างบอกไม่ถุก

บอกใครต่อใคร ว่า ชั้นถุกหวย  แม้จะถุก สิบบาทก็เหอะ (เพื่อนบอก กุนึกว่ามึงถุกสองร้อย แ ่งแค่ สิบบาท เนี่ยนะ)

แต่บางครั้ง มัน ทำให้ความตื่นเต้น เมือ่ครู่ สลายไปแบบ ....(บรรยายไม่ถูกอ่ะ...แง่วว ...)

ไม่อยากจะทำอะไรต่อเลย อิอิอิ

หน้าเหี่ยว หมดแรง หมดอารมณ์ จะทำงาน

แล้ว อิกสองวันข้างหน้าเนี้ยยยยย

ความรู้สึก ไม่อย่างใด อย่างหนึ่ง

ชั้นต้อง เจอกับมันอิกแล้วว

อยากเลิกจริงๆ

แต่ชั้นไม่รู้ วิธีว่าต้องทำยังไง

อยากเลิก เล่นหวยอ่ะ

ทำไงดี ...

โอ้ยยยย...

ไม่อยากลุ้นเลยย อยากเลิกเล่น แต่ มันอดไม่ได้ จริงๆ แงๆๆๆๆๆ

 

 

 

 

                       

                           เต้าหู้นมสด ^^

 

 

                            นี่ นี่ กล้วยทับ ^^

 

 

                                            ดอกอะไรไม่รู้^^

                       ดอกหญ้าข้างทาง^^

                                          เห็ดมั้ง ... อิอิ

                                           ^^ ดอกหญ้าลาย

                                                ถึงตรงนี้ประมาณครึ่งทาง

 

                            ^^ นี่ดอกหญ้า

          เทียนนกแ้ก้ว ทั้งเขามีดอกเดียวนะเนี่ยย...!!

 

 

ดอยหลวงเชียงดาว

ยอดเขาสูงเป็น ลำดับสองของประเทศไทย

ใช้เวลา เดินทาง ถึงสองวันในการไปสู๋ ยอดเขา

ต้องพักกลางทางหนึ่งคืน

อากาศเย็น มากกกกกกกกกกก

บนนั้นไม่มีน้ำ ไม่มีอาหาร ทุกอย่างเตรียมไปเอง แบกสัมภาระเอง (แอบจ้าง ลูกหาบสองคนตะหาก คริๆๆ ลูกหาบช่วยแบกพวกน้ำกับอาหารบางส่วน)

บริเวณใกล้ กับที่กางเต้นท์ มีห้องน้ำให้ค่ะ (เปนแค่หลุมที่ขุดไว้แล้วมีไม้สองอันสำหรับเหยียบ เพื่อปลดปล่อยความทุกข์ หุหุหุ)

ชั้นมิได้ใช้บริการ ส้วมนั้นหรอก (แค่ชะโงกไปดู อิอิ)

เพราะว่า มีพลั่วเป็นของตัวเอง ฮ่าๆๆ

ชั้นบรรจงขุดหลุมในที่ คิดว่า ลับตาคนแล้วมั้ง

แล้วปลดปล่อย ความทุกข์ สู่พื้นดิน  ...

เพื่อนๆ ที่ไปด้วยกันกับ ก็ได้ใช้ พลั่วอันนั้นแหละอันเดียวกัน

พวกเราไม่มีใครกล้าใช้ บริการ ห้องส้วม ที่ทางการ เค้าอุส่าห์ทำไว้ให้

...แหม... เสียดาย ไม่ได้ ถ่ายภาพไว้อ่ะ หุหุ

 

 

 

 

 

 

เวลา..ที่หิวกลางดึก

เวลาที่ไม่รู้จะกินอะไรดี

ก็ไม่พ้น . . . .

บะหมี่ของชั้นน ^^

 

 

 

 

รอ และ รอ รอ รอ รอ